- Karolina Wanda Kmiecik-Jusięga
- Akademia Ignatianum w Krakowie
- https://orcid.org/0000-0002-2483-3619
Słowa kluczowe
logoprofilaktyka, profilaktyka zachowań ryzykownych, logoterapia, logoteoria w praktyce profilaktycznej, Fundacja Wspomagająca Wychowanie „Archezja”, „Cuder – żyj z sensem”
Abstrakt
Artykuł ma charakter koncepcyjno-badawczy. Celem naukowym jest zanalizowanie wybranych aspektów koncepcji logoterapii i logoteorii autorstwa Viktora E. Frankla pod kątem ich wykorzystania w procesie budowania programów zapobiegania zachowaniom ryzykownym dzieci i młodzieży.
Przedmiotem badań w niniejszym tekście jest logoterapia jako koncepcja stanowiąca podstawy teoretyczne dla procesu formowania programu profilaktyki zachowań ryzykownych. Główny problem badawczy sprowadza się do następującego pytania: Czy i w jakim zakresie logoterapia ma zastosowanie dla podstawy teoretycznej w nowej koncepcji profilaktyki zachowań ryzykownych? Metodą badawczą jest analiza źródłowa danych uzyskanych w wyniku wybiórczej kwerendy oraz wywiad jakościowy z autorem pierwszego w Polsce programu profilaktyki zachowań ryzykownych opartego na założeniach logoterapii.
Autorka po wprowadzeniu w tematykę i myśl logoterapii charakteryzuje kluczowe jej pojęcie, czyli sens życia w procesie rozwoju i wychowania człowieka. Następnie omawia wybrane założenia i techniki logoterapii jako podstawy teoretyczne logoprofilaktyki, po czym przytacza przykłady praktycznego zastosowania logoteorii i logoterapii w profilaktyce społecznej w ramach programu profilaktycznego „Cuder – żyj z sensem”, realizowanego przez Fundację Wspomagającą Wychowanie „Archezja”.
Bibliografia
- Budke J. (2018). “Wychowanie w logoterapii Viktora E. Frankla,” Edukacja Filozoficzna, vol. 65, pp. 45–67.
- Fizzotti E. (2006). Aby być wolnym. Logoterapia na co dzień, trans. K. Czuba, Kielce: Jedność.
- Frankl V.E. (1978). Nieuświadomiony Bóg, trans. B. Chwedeńczuk, Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax.
- Frankl V.E. (1998). Homo patiens. Logoterapia i jej kliniczne zastosowanie. Pluralizm nauk a jedność człowieka. Człowiek wolny, trans. R. Czernecki, Z.J. Jaroszewski, Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax.
- Frankl V.E. (2012). Człowiek w poszukiwaniu sensu, trans. A. Wolnicka, Warszawa: Czarna Owca.
- Frankl V.E. (2021). O sensie życia, trans. E. Kochanowska, Warszawa: Czarna Owca
- Gaś Z. (2002). “Wolontariat w profilaktyce,” Remedium, no. 6, pp. 1–3.
- Głaz S. (2006). Sens życia a religia. Wymiary filozoficzno-psychologiczne, Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora.
- Kamińska A. (2018). “Pedagogiczne implikacje antropologii V.E. Frankla,” Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Humanitas. Pedagogika, no. 16, pp. 43–54.
- Kmiecik-Jusięga K. (2018). “Aksjologiczny wymiar programów profilaktycznych. Założenia, intencje, praktyka,” in Z. Gaś (ed.), Psychoprofilaktyka w świecie zagubionych wartości, Lublin: Innovatio Press Wydawnictwo Naukowe Wyższej Szkoły Ekonomii i Innowacji, pp. 63–72.
- Michalski J.T. (2011). Sens życia a pedagogika. impulsy myśli Viktora E. Frankla, Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
- Popielski K. (1994). “W kierunku psychoterapii o ‘ludzkim obliczu’. Logoterapia i zooterapia,” Roczniki Filozoficzne, vol. 42, no. 4, pp. 13–39.
- Popielski K. (2008). “Noetyczne jakości życia i ich znaczenie w procesie ‘bycia i stawania się’ egzystencji,” Chowanna, no. 1, pp. 9–25.
- Szary S. (2019). “Paideia w logoterapii Viktora Emila Frankla. Od logoterapii do logopedagogiki,” Paideia, no. 1, pp. 89–107.
- Wiśniewska J. (2013). “Komplementarność logoterapeutycznego modelu wychowania Viktora Emila Frankla we współczesnej pedagogice,” Legnickie Studia Teologiczno-Historyczne, no. 1(22), pp. 186–202.
- Wolicki M. (2003). Logoterapia w praktyce pastoralnej, Wrocław: Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu.
- Wolicki M. (2010). “Podstawowe techniki logoterapii,” Pedagogika Katolicka, no. 2, pp. 183–194.
Artykuł ze strony: https://apcz.umk.pl/SPI/article/view/39175